خطبه اول

حبط اعمال از آثار غذای حرام

تأثیر تغذیه حرام در ایجاد فقر و احتیاج

اعوذ باللّه السمیع العلیم من الشیطان الرجیم بسم‌اللّه الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین نحمده علی ما کان و نستعینه من امرنا علی ما یکون و نؤمن به و نتوکل علیه و نستغفره و نستهدیه و نعوذ به من شرور انفسنا و سیئات اعمالنا ثم الصلاة و السّلام علی سیّدنا و نبیّنا و حبیبنا ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین الاطهرین و لا سیّما بقیة الله فی الارضین.السلام علیک یا بنت ولی الله السلام علیک یا اخت ولی الله السلام علیک یا عمه ولی الله السلام علیک یا بنت موسی بن جعفر و رحمه الله و برکاته

توصیه به تقوا

اعوذبالله من الشیطان الرجیم بسم‌الله الرحمن الرحیم «یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَلْتَنْظُرْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ»[1]عِبَادَ اللَّهِ أُوصِیکمْ و نَفسِی بِتَقْوَی اللَّهو ملازمة أمره و مجانبة نهیه و تَجَهَّزُوا عباد اللَّهُ فَقَدْ نُودِیَ فِیکُمْ بِالرَّحِیلِ[2]وَ تَزَوَّدُواْ فَإِنَّ خَیْرَ الزَّادِ التَّقْوَی[3]

همه شما برادران ارجمند و خواهران نمازگزار و خودم را به تقوای الهی، و پرهیز از گناه و آلودگی‌های روحی و اخلاقی و ذکر و شکر خداوند در همه احوال سفارش و دعوت می‌کنم. امیدواریم خداوند به همه ما توفیق رعایت تقوا و پارسایی در تمام شئون زندیگی عنایت و کرامت بفرما.

اثر چهاردهم: حبط اعمال

سخن ما در آثار زیان‌بار کسب حرام و لقمه ناپاک و غذای آلوده به حرام بود. این بحث به مناسبت تأثیر غذای ناپاک و حرام در آینده فرزندان و تربیت آنان مطرح شد. اما همین مناسبت را مهم دانستیم و این بحث را مقداری باز کردیم و به ابعاد مختلف آثار سوء غذا و کسب حرام پرداختیم. ملاحظه فرمودید به دلیل رابطه جسم و جان و ظاهر و باطن غذای ناپاک در روح و روان آثار زیانباری به‌جا می‌گذارد. ما به استناد آیات و روایات شریفه تاکنون به 13 اثر زیان‌بار غذای ناپاک و آلوده به حرام اشاره کردیم. در ضمن این روایاتی که ملاحظه فرمودید و آثار سیزده‌گانه‌ای که تاکنون آن را برشمردیم ملاحظه کردید که چگونه غذای ناپاک و لقمه حرام که از طریق ربا، رشوه، غصب و اختلاس و از طریق کلاه‌برداری‌ها وارد زندگی می‌شود تمام زندگی فردی، خانوادگی و اجتماعی انسان را آلوده می‌کند. علاوه بر این سیزده عنوانی که در روایات بود و آن را تقدیم کردیم باز جای افزودن عناوین دیگر وجود دارد.

عنوان چهاردهم عنوان حبط اعمال است. در روایات آمده است که کسب حرام، لقمه ناپاک و غذای آلوده به غصب و رشوه و گناه موجب آن می‌شود که تمام اعمال نیک و شایسته انسان دچار اختلال شود و فرو بریزد و ارزش و ثواب آن محو گردد.

قانون حبط اعمال را ملاحظه فرموده‌اید که از قوانین روشن در آیات قرآن است. یک قانون تبدیل حسنات به سیئات بود که در عناوین قبلی اشاره شد قانون دیگر حبط اعمال است. برخی از گناهان و آلودگی‌ها آثار اعمال صالح و نیکی‌ها را پاک و محو می‌کند. در قرآن به نمونه‌های متعدد اشاره رفته است و در روایات موارد زیادی برشمرده شده است که در برخی از گناهان اثری فراتر از عقاب خود گناه مترتب می‌شود گناه می‌آید موجی ایجاد می‌کند و اعمال نیک را بی‌خاصیت و بی‌ارزش می‌کند. این‌ها گناهان خاصی است که در آیات و روایات به آن اشاره شده است. یکی از این گناهان حابط اعمال و زداینده نیکی‌ها عبارت از کسب حرام و غذای ناپاک و آلوده است.

آیه حبط اعمال

ملاحظه بفرمایید آیه 23 سوره فرقان می‌فرماید: «وَ قَدِمْنا إِلى‏ ما عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْناهُ هَباءً مَنْثُوراً»این آیه شریفه در باب کفار است. می‌فرماید در روز قیامت سراغ اعمال کفار و انسان‌های آلوده می‌رویم. عمل‌های آن‌ها را مثل غبار پراکنده می‌کنیم. یعنی در روز قیامت که روز توزین اعمال است روزی است که انسان‌ها به اعمال نیک خود باید تکیه کنند عمل باید آنجا نوری باشد تا آن‌ها را رهایی ببخشد و به سعادت برساند برخی از اعمال حتی اعمال به‌ظاهر نیک به دلیلی می‌آید «هَباءً مَنْثُوراً» می‌شود. «هَباءً مَنْثُوراً» یعنی غبار پراکنده. در لغت هم آمده است «هَباءً» غباری است که فقط وقتی نور شدید یا خورشید می‌تابد ذره‌هایی از آن دیده می‌شود. والا این غبار پراکنده هیچ ارزشی ندارد و به چشم عادی هم نمی‌آید. این آیه می‌فرماید در وز قیامت برخی از اعمال حتی اعمال به‌ظاهر خوب چنان بی‌ارزش است که به شکل «هَباءً مَنْثُوراً» درمی‌آید. یعنی عمل بی‌خاصیت و پوچ و غبار پراکنده می‌شود.

ذیل این آیه هم از حضرت رسول گرامی اسلام حضرت محمد مصطفی (ص) و هم از امام باقر، امام صادق و امام رضا (علیهم‌السلام) مطلبی نقل شده است که این آیه را به بحث ما گره می‌زند. این آیه ابتدائا مربوط به کفار است و اینکه اعمال کفار حتی اگر اعمال به‌ظاهر نیک باشد به دلیل اینکه پشتوانه اعتقادی و مبنای قوی معرفتی و فکری ندارد ارزشی ندارد. این عمل برد و موجی ندارد که بتواند در برزخ و قیامت به فریاد شخص برسد و او را کمک کند. این اعمال بی‌حاصل و بی‌خاصیت است. اما از چند طریق و در جند روایت از رسول خدا و ائمه هدی (ع) نقل شده است و مطلبی گفته شده است که این آیه بر بخشی از مسلمانان هم تطبیق داده شده است. مورد نزول و شأن نزول اصل آیه مرتبط با کفار است و بی‌خاصیتی اعمال کفار را نشان می‌دهد اما این آیه در روایات به برخی از مسلمانان تطبیق داده شده است.حتی چه گروه‌هایی از مسلمین هستند که علی‌رغم اسلام و داشتن اعتقاد به اسلام و علی‌رغم اینکه کارهای نیک انجام داده‌اند اما این کارهای نیک در قیامت مانند اعمال کفار «هَباءً مَنْثُوراً» می‌شود. در روایات برای تطبیق آیه چند مورد ذکر شده است:

الف) عداوت ائمه هدی (ع) باعث حبط اعمال

کسانی که به ولایت ائمه هدی اعتقاد ندارند و به‌طور خاص ناصبی هستند. گفته شده است بدون اعتقاد به ولایت و به‌خصوص آنگاه که فردی مبتلا به عداوت و دشمنی خاندان بزرگ پیامبر باشد تمام اعمال خوب او در قیامت «هَباءً مَنْثُوراً» می‌شود.

ب) حبط اعمال معلول بی‌مبالاتی در کسب‌وکار

دومین موردی که این آیه را تطبیق داده‌اند مسلمانی است که اهل رعایت درکسب‌وکار نیست و زندگی او آغشته به حرام و لقمه ناپاک است. عرض کردم این تطبیق دوم هم در کلام رسول خدا و هم طبق نقل‌ها در روایات باقرین و صادقین و امام رضا (علیهم صلوات الله) وارد شده است.

به‌عنوان نمونه روایاتی که در وسایل الشیعه باب اول (ما یکتسب به) در کتاب تجارت آمده است ملاحظه بفرمایید. امام صادق (ع) ذیل همین آیه می‌فرماید: «إِنْ كَانَتْ أَعْمَالُهُمْ لَأَشَدَّ بَيَاضاً مِنَ الْقَبَاطِيِّ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهَا كُونِي‏ هَبَاءً وَ ذَلِكَ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا شَرَعَ لَهُمُ الْحَرَامُ أَخَذُوهُ»[4]کسانی می‌آیند که عمل‌های آن‌ها به‌ظاهر از لباس‌های پاکیزه و آراسته و سفید، سفیدتر و پاک‌تر است و خیلی این‌ها خوشحال هستند که این اعمال را آورده‌اند. زیارت و عبادت و کمک به خلق و امثال این‌ها را می‌آورند در محضر خدا اما آن چیزی که تکان‌دهنده است این است که خداوند می‌فرماید: «كُونِي‏ هَبَاءً» این اعمال خوب که به‌ردیف در پرونده آن‌ها ثبت شده است خداوند می‌فرماید همه شما پراکنده شوید چون غبار، بی‌حاصل و دستاورد هستید. علتش این است که «ذَلِكَ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا شَرَعَ لَهُمُ الْحَرَامُ أَخَذُوهُ» دلیل این‌که همه این خوبی‌های آن‌ها حبط و بی‌خاصیت می‌شود این است که تا گناهی به آن‌ها عرضه می‌شد و لقمه ناپاکی به آن‌ها تقدیم می‌شد بی‌مبالات و بی‌توجه آن را دریافت می‌کردند و آلوده به غذا و لقمه حرام می‌شدند. عرض کردم این مضمون در چند روایت آمده است. حالا در بعض موارد دارد که این‌ها لاابالی هستند و مبالاتی ندارند. حداقل از چهار معصوم این مطلب نقل شده است. وقتی لقمه ناپاک و کسب حرام زندگی آغشته به رشوه، ربا، اختلاس، دزدی، سرقت و کلاه‌برداری در زندگی آمد و به‌ظاهر یک کارنامه‌ای دارد که اهل عبادت، زیارت و عزاداری بوده است، خدمت و کار کرده است و به‌ظاهر دست پری از اعمال دارد اما وقتی به موقف قیامت می‌رسد ناگهان تمام این اعمال فرو می‌پاشد. این قانون حبط اعمال است و گناه غصب، رشوه، حرام، اختلاس و بی‌توجهی به قوانین شرع در کسب و زندگی موجب می‌شود که آن همه خوبی‌ها از بین برود.

اثر پانزدهم: فقر و احتیاج

کسب حرام و لقمه ناپاک موجب فقر می‌شود.در روایت داریم که «مَنْ كَسَبَ مَالًا مِنْ غَيْرِ حِلِّهِ أَفْقَرَهُ‏ اللَّهُ (عَزَّ وَ جَلَّ)»[5]اگر کسی دنبال کسب حرام رفت خداوند اورا فقیر می‌گرداند. البته با شرایطی فقر ظاهری را به دنبال می‌آورد اگر آن را هم نیاورد فقر باطنی و دست‌خالی را نتیجه می‌دهد. این پانزده قانون و زیانی بود که بر کسب حرام مترتب می‌شود. ملاحظه می‌فرمایید لقمه حرام و کسب حرام در تمام مراتب موجب افتادن و سقوط انسان و مانعی از تکامل و عروج انسان می‌شود. بخشی از این آثار متوقف بر این است که کسی متوجه باشد و گناه کند و عمد در کارش باشد، اما بعضی این‌طور نیست همین‌که بی‌توجهی کرد این گناه می‌آید اعمال او را از بین می‌برد، مانع از استجابت دعای او می‌شود، حسنات او را تبدیل به سیئات می‌کند و عذابی در قیامت و جهنم می‌شود.

به همین دلیل است که در حدیث دیگری پیامبر خدا حضرت محمد مصطفی (ص) می‌فرماید:«إِنَّ أَخْوَفَ‏ مَا أَخَافُ عَلَى أُمَّتِي مِنْ بَعْدِي هَذِهِ الْمَكَاسِبُ‏ الْحَرَامُ وَ الشَّهْوَةُ الْخَفِيَّةِ وَ الرِّبَا»[6]طبق این نقل چیزی که بیشترین ترس را نسبت به امتم دارم کسب‌های حرام است. این تعبیر در چند جا آمده است.

اثر شانزدهم: نارضایتی خانواده

شانزدهمین نکته‌ای که در احیاءالعلوم آمده و در بعض کتاب‌ها آمده است گرچه روایتش معتبر نیست اما مطلبش طبق قاعده است. می‌فرماید: خانواده‌ای که نمی‌دانستند اما این سرپرست خانواده لقمه ناپاک به آن‌ها خوراند روز قیامت مدعی این سرپرست خانواده‌ای می‌شوند که آن‌ها را در این حجاب فرو برد. چون او علت این است که آن‌ها دچار آثار وضعی و زیان‌های ناخواسته لقمه حرام شوند. می‌فرماید این اهل‌وعیال روز قیامت جلوی سرپرست خانواده را می‌گیرند که ما نمی‌دانستیم چرا ما را قاطی لقمه‌های حرام و ناپاک قرار دادی.

در گذشته عرض کردیم که یکی از شانزده اثر این بود که لقمه ناپاک اختصاص به ما ندارد، بلکه می‌آید طبق ظاهر روایت فرزندان و نسل‌های بعدی را دچار می‌کند. چون در روایت داریم که«كَسْبُ‏ الْحَرَامِ‏ يَبِينُ‏ فِي‏ الذُّرِّيَّةِ»[7]. ذریه هم فقط فرزندان بلافصل را شامل نمی‌شود.

حالا اگر کسی نگاهی به کلمات مرحوم نراقی در جامع السعادات کند چیزهای عجیبی می‌بیند. مرحوم نراقی در جامع السعادات در مورد کسب و لقمه حرام می‌فرماید «و هو أعظم المهلكات، به‏ هلك‏ أكثر من‏ هلك‏، و جل الناس حرموا عن السعادة لأجله»مردمان به خاطر لقمه‌های حرام از قله های بلند سعادت بازماندند و «و منعوا عن توفيق الوصول إلى اللّه بسببه»[8]به خاطر این لقمه‌های ناپاک است که جمع کثیری از مردم از رسیدن به لقاء الهی و قله های بلند محروم می‌مانند.

خدایا زندگی و جامعه ما را از لقمه‌های حرام و ناپاک مصون بدار و ما را مشمول مغفرت خودت قرار بده.

بسم‌الله الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ إِنَّا أَعْطَينَاكَ الْكَوْثَرَ فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ[9]

 


[1]. سوره حشر، آیه 18.

[2]– سید رضی، نهج‌البلاغه (صبحی صالح)، خطبه 204، ص 321.

[3]ـ سوره بقره، آیه 197.

[4]– حر عاملی، وسایل الشیعه، ج 17، ص 82

[5]– شیخ طوسی، امالی، ص 182

[6]– مرحوم کلینی، الکافی، ج 5، ص 124

[7]– مرحوم کلینی، الکافی، ج 5، ص 125

[8]– ملا محمد مهدی نراقی، جامع السعادات، ج 2، ص 170

[9]– سوره کوثر

خطبه دوم

لزوم تعامل هوشمندانه با دول اروپایی

لزوم مقابله هوشمندانه و مقتدرانه با جبهه استکبار

بسم‌الله الرحمن الرحیم نحمده علی ما کان و نستعینه من امرنا علی ما یکون و نؤمن به و نتوکل علیه و نستغفره و نستهدیه و نعوذ به من شرور انفسنا و سیئات اعمالنا و نصلی و نسلم علی سیدنا و نبینا ابی القاسم المصطفی محمّد و علی مولانا علیّ بن ابیطالب و علی الصدیقة الطاهرة فاطمة الزهراء و علی الحسن و الحسین سیدی شباب اهل الجنة و علی أئمة المسلمین علی بن الحسین و محمد بن علی و جعفر بن محمد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمد بن علی و علی بن محمد و الحسن بن علی و الخلف القائم المنتظر حججک علی عبادک و أمنائک فی بلادک ساسة العباد و ارکان البلاد و ابواب الایمان و أمناء الرحمن و سلالة النبین و صفوة المرسلین و عترة خیرة رب العالمین صلواتک علیهم اجمعین.

توصیه به تقوا

اعوذبالله من الشیطان الرجیم بسم‌الله الرحمن الرحیم«یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ»[10]عِبَادَ اللَّهِ أوصِیکمْ و نَفسِی بِتَقْوَی اللَّه و ملازمة أمره و مجانبة نهیه و تَجَهَّزُوا رَحِمَكُمُ اللَّهُ فَقَدْ نُودِيَ فِيكُمْ بِالرَّحِيل‏[11]وَ تَزَوَّدُواْ فَإِنَّ خَیْرَ الزَّادِ التَّقْوَی[12]

همه شما نمازگزاران گرامی برادران و خواهران ارجمند و خودم را در این ایام سوگواری سالار شهیدان به تقوا و پارسایی توصیه و سفارش می‌کنم. امیر مؤمنان در خطبه 198 فرمودند: «فَمَنْ أَخَذَ بِالتَّقْوَى عَزَبَتْ عَنْهُ الشَّدَائِدُ بَعْدَ دُنُوِّهَا»[13]این جمله را خطبه قبل عرض کردیم. آنآن‌که به تقوا تمسک جستند بعد از آن‌که سختی‌ها به آن‌ها نزدیک شده است آرام خواهند شد و همه دشواری‌ها از آن‌ها رخت خواهد بست. جمله بعد: «وَ احْلَوْلَتْ لَهُ الْأُمُورُ بَعْدَ مَرَارَتِهَا»[14]انسان متقی کسی است که مرارت و سنگینی و تلخی زندگی را درک نمی‌کند. بلکه تلخی‌ها که در مسیر تقوا باشد برای او شیرین می‌شود. سختی در مسیر اطاعت خدا برای او شیرین است این نشانه تقوا است. اگر دیدیم سختی‌ها در مسیر خدا برای ما شیرین است آنگاه ما مزه تقوا را چشیده‌ایم.

مناسبت‌ها

1. اوج تقوا در سخن بلند قافله‌سالار عاشورا

اوج این تقوا در عاشورا و در سخن بلند قافله‌سالار عاشورا حضرت زینب کبری متجلی شد. وقتی که زینب قهرمان، زینبی که آن همه رنج و مرارت دیده بود، زینبی که فرزندانش به شهادت رسیده بودند، اقوام و خویشانش به خون آغشته شده بودند، برادران بزرگش به شهادت رسیدند و آتش گرفتن خیمه‌ها را دیده بود بعد از آن همه رنج و مرارت، قهرمان کربلا و پیام‌آور عاشورا، این پارسای بزرگ و این بانویی که مظهر صبر، مقاومت، حجاب، عفاف و پاکی بود در برابر همه این سختی‌ها یک جمله تاریخی دارد: «مَا رَأَيْتُ‏ إِلَّا جَمِيلاً»[15]. این جمله تاریخی را باید با آب طلا بر تارک تاریخ نوشت. زنی که به‌ظاهر اسیر بود اما در واقع دشمنان خدا را به اسارت گرفت با یک جمله خود همه را تسلیم می‌کند. «مَا رَأَيْتُ‏ إِلَّا جَمِيلاً». همان‌طور که امسال هم آشکار و روشن بود این پرچم روشن‌تر شد و به اهتزاز بیشتری درآمد و ما در سراسر ایران و در کشورهای گوناگون شاهد بودیم که بعد از قریب 1400 سال همچنان خون حسین در جوش‌وخروش است. همچنان این پیام زنده است و قلب‌های آزادگان عالم به عشق حسین می‌تپد. این افتخار ملت ایران بود که پیشگام این راه نورانی و عزای حسین بود و امروز ما شاهد هستیم که پیام مقاومت از عاشورا به همه عالم انتقال پیدا کرده است.

امسال دیدیم که به زبان سید مقاومت در لبنان عزیز آن کلمات نورانی جاری شد. این عاشورای زنده است. سید مقاومت گفت: ما با فرزند امام حسین و ولی‌فقیه زمان پیمان می‌بندیم که با او تا پایان کار خواهیم بود. ملت ایران، نمازگزاران جمعه و عزاداران سالار شهیدان هم به تأسی به سید مقاومت سخنشان آن است که ما با امام و رهبرمان تا پایان کار و تا ذلت استکبار خواهیم ماند و نیم توانیم بپذیریم که مسلمانان و مظلومان چنین مورد ستم قرار گیرند. ما هم همراه سید مقاومت می‌گوییم: ای رهبر بزرگ عالم اسلام ما با تو تا پایان کار و تا شکست مستکبران عالم و محو اسرائیل خواهیم بود. (تکبیر)

باید از همه عزاداران، هیئت‌ها، مبلغان بزرگوار، اصحاب منبر، مداحان و همه کسانی که شرایط و آداب عزاداری را رعایت کردند و پیام امام حسین (ع) را در عزای خود منعکس کردند تقدیر و تشکر کرد.

2. تعاملات متفاوت در مواجهه با سطوح مختلف روابط

موضوع دوم مباحث مربوط به مذاکره و روابط خارجی است. ما در روابط خارجی‌مان دارای چند سطح از رابطه هستیم که هر کدام قاعده‌ای دارد:

2-1. روابط دوستانه با دولت‌های همسو

سطحی از رابطه ما با دولت‌های هم سو، همسایه، نسبتاً مستقل و در حوزه جبهه مقاومت است. روابط خارجه ما در این سطح باید روابط دوستانه و شامل همه ابعاد اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی باشد؛

2-2. افزایش تعاملات با کشورهای بزرگ و مستقل

سطح دوم لایه‌ای که مربوط به کشورهای بزرگی است که مستقل عمل می‌کنند و از ارتباطات خوبی با ما برخوردارند مانند چین و روسیه که باید هوشمندانه روابطمان را با این کشورها تقویت کنیم.

گرایشمان را از غرب به شرق و این دولت‌ها و در این دو سطح هدایت کنیم.

2-3. آماده مذاکره با کشورهای کوچک فریب‌خورده

لایه سوم کشورهای کوچکی است که فریب دشمنان را خورده‌اند. ما مذاکره را در این لایه نفی نمی‌کنیم حتی با کشورهای فریب‌خورده‌ای از کشورهای اسلامی که در جاهایی مقابل مقاومت ایستاده‌اند. ما آماده گفتگو هستیم تا آن‌ها اصلاح و هدایت شوند. اما سطح‌های بعدی نیاز به هوشمندی دارد.

2-4. تعامل هوشمندانه با کشورها و دول اروپایی

سطح چهارم ما با کشورها و دولت‌های اروپایی است. روابط ما با آن دولت‌ها روابط دوستانه، سالم و بی حاشیه نیست. ما راه مذاکره را با آن‌ها نبسته‌ایم، اما مع الاسف تجربه‌های تلخی از گفتگو و روابط با اروپایی‌ها داریم که یک بخشی از آن را بعد از نقض عهد ترامپ در برجام شاهد بودیم. ماه‌ها ما را معطل کردند و وعده‌های پوشالی و دروغین دادند. یا قدرت و جرئت ندارند یا نمی‌خواهند. برای ما فرقی نمی‌کند. به‌هرحال شما اروپایی‌ها وعده سر خرمن دادید و یک کشور بزرگ اسلامی را که برای شما احترام قائل شد معطل کردید اما شما بر سر عهد و پیمان خودتان باقی نماندید. ، نباید فریب خورد چرا که تجربه‌های آشکار پیش روی ما است.

2-5. مقابله هوشمندانه و مقتدرانه با جبهه استکبار

لایه پنجم کشور امریکا و برخی متحدان نزدیک او است. خواهش ملت ما از مسئولان، اصحاب سیاست و دستگاه دیپلماسی این است که با چشمان بازتر حرکت کنند، نگاهشان به سخن رهبری و هدایت ایشان باشد. هوشمندی لازم در این مسیر ضرورت مضاعف نسبت به سابق است.

ما تجربه برجام داریم. جاهایی کوتاه آمدیم، جاهایی به‌دقت رعایت کردیم و جاهایی به‌دقت مراعات نکردیم. بعد با یک نقض عهد تاریخی زشت از سوی ترامپ و ایالات‌متحده امریکا مواجه شدیم. خوب الآن آن‌ها بدترین تحریم را بر ما تحمیل کردند. دنیا هم بداند ما با سختی‌های اقتصادی مواجه بودیم و الآن هم هستیم اما تحریم‌هایی که به گمان آن‌ها انقلاب و ایران را از پا درمی‌آورد این توان را نداشت؛ بلکه به لطف خداوند در این ایام تحریم، جبهه مقاومت قوی‌تر شد، جهان شاهد درخشش بیشتر ایران شد، قدرت دفاعی ما در اسقاط پهپاد و در تسخیر و تصرف کشتی متجاوز و در عرصه‌های گوناگون مقاومت دنیا دیده شد. دشمنان هم بدانند کشور ما در تحمل سختی‌ها از عاشورا الهام می‌گیرد و سختی‌ها را تحمل می‌کند ولی پای رهبر و انقلاب و آرمان‌های خودش به فضل الهی تا پایان راه خواهد ایستاد. (تکبیر)

ادامه مسیر نیازمند است که یک سخن از ایران شنیده شود که همان سخن رهبری است و دیگران هم باید همراهی کنند. این سخن باید اصل باشد. راه آن است که مقتدر باشیم، نترسیم، به ملت تکیه کنیم و هوشمند و دقیق ترفندها را بشناسیم.

اروپایی‌ها هم بدانند گام‌های بعد محکم برداشته خواهد شد مگر این‌که آنان به عهدهای خود بازگردند.

آمریکایی‌ها هم بدانند که ایران نه فریب چراغ‌های سبز ترامپ را می‌خورد و نه فریب و نه تسلیم دشمنی و کینه‌های شیطانی امریکا می‌شود. انشالله این راه را با همین شکل ادامه خواهیم داد.

ملت ما و جهان اسلام هم بدانند که بوش پدر و پسر، کلینتون و روسای مختلف امریکا در طول دو سه دهه گذشته اقداماتی کردند و ضربه‌هایی هم زدند اما به‌جایی نرسیدند، طرح خاورمیانه بزرگ را داشتند که اسرائیل در امن باشد، فرهنگ امریکا بر جهان مسلط شود، عالم و جهان اسلام در قبضه آن‌ها باشد، فلسطینی‌ها منکوب شوند و کشورهای اسلامی تحقیر شوند. شما دو دهه خاورمیانه بزرگ را دنبال کردید. می‌پرسیم آیا کشورهای اسلامی تجزیه شدند؟ خیر؛ آیا اشغال‌های شما به نتیجه رسید؟ خیر؛ آیا فلسطینی‌ها ضعیف شدند؟ نه؛ آیا مردمان مظلوم در کشورهای عالم اسیر قدرت‌های شیطانی شدند؟ خیر؛ داعش شما موفق شد؟ خیر.

اما از دل طرح شیطانی شما، غرب آسیای مقاوم و جبهه مقاومت و ایران سربلند بیرون آمد. این راهی است که شما رفتید و شما را به شکست کشاند. انشالله در این مسیر شکست خواهید خورد و امت اسلام پیروز خواهد شد.

پیام به زبان عربی

و استقل هذة الفرصة لتقدیم شکری لکل اشخاص ساهموا اقامه عزاء الحسینی و احیا شعائر الحسینی فی انحاء العالم الاسلامی و ابدّ أن اشیر هنا الی أن عاشورا ثورة عظیمة تلهمنا و تلقّمنا دروساً کثیرة فی مختلف مجالات حیاتنا و قد تجسدت فی مرآة عاشورا المقادر و القیم و المعارف الاسلامیة و من اهم هذه الدروس الوقوف فی وجه الطواغیت و الشجاعة امام زیم و الظلم و الاستکبار و فلسفة الاقامة العزاء الحسینی تکمن فی وجوه شتی و من اهمها فهم نداء عاشورا و ابطالها و نداء الحسین أبی الاحرار و السائر علی الظلم و الاستکبار و بفضل الله و منه ما زالت هذه الحارثة العظمی و الحماسة الکبری باقیة و خالدة مدی الاثار و القرون انتشرت ذکرا عاشورا فی انحاء العالم و البلدان الاسلامیة و غیرها و بحمد الله و بفضله فی هذه السنة کانت الشعائر الحسینیه فی تقدم.

السلام علیک یا ابا عبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائک، السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین

دعا

نسئلک اللهم و ندعوک باسمک العظیم الاعظم الاعز الاجلّ الاکرم یا الله و… یاارحم الرحمین، اللهم ارزقنا توفیق الطاعة و بعد المعصیة و صدق النیّة و عرفان الحرمة، اللهم انصر الاسلام و اهله و اخذل الکفر و اهله و آید حماة الدّین،اللهم اغفر المومنین و المومنات والمسلمسن و المسلمات، الاحیا و الاموات. خدایا تو را به اولیایت سوگند می‌دهیم که به ما قدرت ایستادگی و مقابله با دشمنان عنایت بفرما؛ خدایا به ما توفیق بیشتر از برکات قرآن و دعا عنایت بفرما؛ خدایاباران رحمتت را بر ما نازل بفرما، خدایا ما را به رسیدگی به مستمندان، همراهی با محرومان، عبادت، دعا و نیایش، زنده داشتن یاد خدا و رونق بخشیدن به مسجد توفیق روزافزون عنایت بفرما، اعمال ما را قبول بفرما، توبه، انابه و عبادات ما را مورد لطف و کرمت خود قرار بده، گناهان ما را ببخش، ما را از شر وساوس داخلی و بیرونی محافظت بفرما، آسیب‌ها را از جامعه ما دور بدار، نسل جوان ما را به اوج عزت، ایمان و افتخار برسان، همه مخاطرات را از کشور و امت اسلام دور بدار، شر دشمنان اسلام به‌ویژه اسرائیل غاصب را از سر همه مرتفع بفرما، شر تکفیری‌ها، داعشی‌ها و تروریست‌ها را به خودشان بازبگردان، ما را از همه خطرات مصون بدار، مشکلات اقتصادی کشور را مرتفع بفرما، مسئولان ما را در انجام وظایف، خدمات صادقانه و الهی‌شان به مردم آشنا و موفق بدار،مریضان ما، مریضان مدنظر و جانبازان را شفا کرامت بفرما، مسلمانان مظلوم بحرین، یمن، عراق، سوریه، میانمار و دیگر مسلمانان مظلوم در اقصا نقاط جهان را نجات کرامت بفرما، اموات و درگذشتگان ما، مراجع و علمای درگذشته، درگذشتگان از این جمع و تازه درگذشتگان را غریق بهار رحمتت بفرما، ارواح تابناک شهیدان، شهیدان اسلام و انقلاب اسلامی، شهیدان دفاع مقدس، شهیدان مدافع حرم و مقاومت و بین‌الملل اسلامی شهدای این جمع و امام شهدا را با اولیای خودت محشور بفرما. به مسئولان توفیق خدمت به مردم شریف عنایت بفرما، ما را از گناهان در همه ایام سال مصون بدار، توبه و انابه و عبادت ما را قبول بفرما، سلام ما را به امامان و مولایمان حضرت ولیعصر (عج) ابلاغ بفرما، در فرج او تعجیل بفرما.

بسم‌الله الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ اللَّهُ الصَّمَدُ لَمْ يلِدْ وَلَمْ يولَدْ وَلَمْ يكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ[16]

 


[10]– سوره آل عمران، آیه 102

[11]– سید رضی، نهج‌البلاغه (صبحی صالح)، خطبه 204، ص 321

[12]ـ سوره بقره، آیه 197.

[13]– سید رضی، نهج‌البلاغه (صبحی صالح)، خطبه 198، ص 313.

[14]– همان

[15]– سید ابن طاووس، اللهوف علی قتل الطفوف، ص 160

[16]– سوره اخلاص