خطبه اول |
|
اصل هفتم: روح همکاری و همیاری در فضای خانوادگی |
|
حمد و ثنا
اعوذبالله السمیع العلیم من الشیطان الرجیم
بسمالله الرحمن الرحیم الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی هَدانا لِهذا وَ ما کنَّا لِنَهْتَدِی لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّه و صلیالله علی سیدنا و نبینا العبد المؤید و الرسول المسدد المصطفی الامجد ابیالقاسم المصطفی محمد و علی آله الاطیبین الاطهرین و لا سیما بقیةالله فی الارضین.
دعوت به تقوا
بسمالله الرحمن الرحیم
«یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ لْتَنْظُرْ نَفْسٌ ما قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِما تَعْمَلُونَ»[1]
عباد الله اوصیکم و نفسی بتقوی الله و ملازمة امره و مجانبة نهیه،تَجَهَّزُوا رَحِمَکمُ اللَّهُ فَقَدْ نُودِی فِیکمْ بِالرَّحِیل[2] وَ تَزَوَّدُواْ فَإِنَّ خَیر الزَّادِ التَّقْوَی[3]
همه شما نمازگزاران گرامی، برادران و خواهران ارجمند و خودم را به پارسایی، دوری از هواهای نفسانی و عمل به فرمانهای خداوند و ذکر و شکر او در همه احوال توصیه و سفارش میکنم.
امیدواریم خداوند درهای خیر و رحمت و برکت و تقوا و ذکر خود را به روی همه ما بگشاید و ما را از همه گناهان و پلیدیها پاک بدارد.
اشارهای به خطبههای پیشین
سخن ما در خطبههای پیشین در خصوص وظایف متقابل همسران در خانواده بود و شش اصل را در سخنان پیشین مورد بحث قرار دادیم:
1. نگاه آرمانی و ایمانی به زندگی
2. خود را در روابط اجتماعی و خانوادگی بهجای دیگران قرار دادن
3. شناخت دقیق و درست متقابل همسران و اعضای خانواده از یکدیگر
4. کنترل و کاهش توقعات در زندگی
5. صبر و بردباری و تحمل در روابط خانوادگی
6. صرف وقت و انس خانوادگی
این شش قاعده بسیار مهم در روابط خانوادگی به استناد ادله و منابع دینی مورد بحث قرار گرفت.
7. حاکم شدن روح همکاری و همیاری در فضای خانوادگی
در این خطبه هفتمین اصل و قاعده را تحت عنوان کار و تلاش و همکاری و همیاری در فضای زندگی خانوادگی به محضر شما تقدیم میکنم. قبل از توضیح این اصل مهم، نیاز به بیان مقدمهای است:
از نیازهای امروز جامعه که حوزه علمیه باید به آن بپردازد توسعه ابواب و زمینههای فقه و اخلاق اسلامی است. فقه و اخلاق اسلامی سرمایه زیاد و غنی در اختیار دارد و فقه و اخلاق ما متناسب با تحولات زمان نیازمند رشد و گسترش و پایهریزی ابواب جدیدی است. فقه امروز نیازمند این است که هم ابواب موجود آن توسعه و گسترش پیدا کند و هم ابواب و کتابهای جدیدی در فقه طراحی و پایهریزی شود و این وظیفه مهم حوزههای علمیه است.
نقش حوزه و عالمان دینی است که از سویی میراث گذشته را صیانت و حفظ کنند و از سوی دیگر این میراث را با تحولات زمان بازسازی و عرضه بکنند. یکی از این قلمروها، قلمرو فقه و اخلاق خانواده است. فقه و اخلاق خانواده جایگاه مهمی در منابع دینی و مصادر روایی ما دارد، بخشهایی از فقه و اخلاق خانواده در کتاب نکاح و بعضی از کتب دیگر فقهی مطرح شده است. اما همچنان مسائل خانواده و مباحث مهم خانواده وجود دارد که نیازمند گسترش فقه و اخلاق اسلامی و در برگرفتن آنها دارد.
در حقیقت باید برخی از مطالبی که در این مباحث عرض میشود جایگاه مناسبی در نظام فقهی و اخلاقی ما پیدا بکند، و علیرغم اینکه قدمهایی در این زمینه برداشتهشده است، همچنان با کاستیهای جدی مواجه هستیم. امیدواریم حوزههای علمیه، فضلای جوان، دانشمندان و فقهای بزرگ ما، به گسترش این ابواب و بازسازی فقه متناسب با تحولات و نیازهای زمان بپردازند.
اصل هفتمی که در فضا و روابط خانوادگی مورد اشاره قرار گرفت کار و تلاش و خدمت و احسان اعضای خانواده و همسران به یکدیگر است.
خانواده مسئولیت گریز و خانواده مسئولیتپذیر
ما دو نوع خانواده را میتوانیم تصویر کنیم:
یک:خانواده مسئولیت گریز، فردگرا، و بیاعتنای به نیازها و شرایط دیگر اعضای خانواده.
در این الگو همسران و افراد خانواده، هرکدام به فکر خویشتن هستند، حال تحمل مسئولیت و زیر بار کار و تلاش رفتن ندارند، بنای بر همکاری و همیاری در برداشتن بار خانه را ندارند. این الگو در شعاع حس لذتگرایی مادی، دوری از ارزشهای اخلاقی و معنوی شکل میگیرد. وقتیکه هرکدام از همسران از آغاز زندگی، دنبال منافع شخصی خود بوده، آماده پذیرش مسئولیت نباشد طبعاً افراد از یکدیگر دور خواهند شد.
ب:الگوی دوم که الگوی مورد تأکید اسلام است و ملاحظه خواهید کرد که چقدر در روایات روی آن تأکید شده است الگوی خانواده مسئولیتپذیر، زن و شوهر ایثارگر و آماده پذیرش مسئولیت و زیر بار کار و همکاری رفتن میباشد. این الگوی دوم الگوی صحیح و اخلاقی و اسلامی است.
مع الاسف امروزه بسیاری از آسیبهایی را در خانواده میبینیم که گاهی کیان خانواده منجر به طلاق میشود و گاهی هرچند به طلاق نمیانجامد ولی روزگار آن خانواده را سخت و دشوار میکند و بهنوعی به طلاق عاطفی منجر میشود. این در اثر دور شدن از همین ضوابط و معیارهایی است ک اسلام بر آن تأکید کرده است.
حس مسئولیتپذیری، آمادگی برای کار و تلاش، خدمت به یکدیگر برای رضای خدا، و احساسات آسمانی از این قبیل، اگر در فضای خانه باشد فضای خانواده را نورانی و آسمانی خواهد کرد.
مسئولیتپذیری مؤلفه مهم برای قوام هر اجتماعی
مستحضرید قوام هر جمعی مستلزم این است که اعضای آن جمع مسئولیتپذیر باشند، آماده کار برای یکدیگر باشند، از خدمت به یکدیگر هراس و گریز نداشته باشند. اگر افراد یک جمع مسئولیتپذیر و پرتلاش بودند، آماده این بودند که خالصانه به یکدیگر خدمت بکنند این جمع منسجم، الهی و نورانی خواهد شد. خانواده هم که یک جمع آسمانی و یک نهاد الهی است از این قاعده مستثنا نیست.
اگر خانواده آباد و صمیمی میخواهیم باید روح مسئولیتپذیری و زیر بار کار و خدمت به یکدیگر رفتن در آن خانه موج بزند. کار برای دیگران کردن یک ارزش ذاتی دارد، اگر کسی بتواند مسئولیتی را بپذیرد و به همنوع یا عضو خانواده و همسر خود خدمت بکند این یک ارزش اخلاقی است. اصل اینکه انسان به دیگری خدمت بکند آنقدر در آیات و روایات ستوده شده است که قابل وصف نیست.
کار برای یکدیگر انجام دادن و زیر بار مسئولیت رفتن در محیط خانه نیز موجب تحکیم روابط خانوادگی و تقویت پایههای یک زندگی جمعی خانوادگی خواهد شد. باید پذیرفت که وظایف خانوادگی زن و مرد تا حدودی تقسیم شده است و اسلام به نحوی مسئولیت و مدیریت کلان خانواده از لحاظ اقتصادی و اداره خانواده را به مرد سپرده است و از سوی دیگر مسئولیت مدیریت نرمافزاری خانواده و تأمین عواطف خانوادگی و اداره و تربیت فرزندان صالح به زن سپرده شده است، ولی این تقسیم کار، به معنای این نیست که کارها کاملاً خطکشی شده باشد و زن و شوهر در کنار هم با حس همیاری تعامل نکنند، بلکه باید زن و شوهر حس همیاری و همکاری داشته باشند. همیاری یعنی اینکه ما دو نفر یک هدفی را تعقیب میکنیم، میخواهیم یک زندگی سالمی پایهریزی بکنیم، درصدد تربیت فرزندان صالحی هستیم، این هدف نیازمند این است که هر دو در کنار هم به سمت آن هدف حرکت بکنند و در عین حال از کار مختص به خود دریغ نکنند.
چقدر روایت داریم که میگوید مرد بهطورکلی خودش را از کار خانه فارغ نکند ولو اندکی هم در خانه کار بکند که این موجب استحکام روابط خانوادگی میشود. مردی که خود را کاملاً از همه امور خانه جدا بکند این شخص اصول اخلاقی اسلام را رعایت نکرده است. زنی که به نیازها و دلمشغولیهای شوهر خویش توجه نکند از اصول اخلاقی خانوادگی اسلام فاصله گرفته است.
روح کمک به یکدیگر، اعانه و نیکی به یکدیگر باید در خانوادههای ایمانی و آرمانی دمیده بشود، زن و شوهر هر یک خود را در کنار دیگری تلقی بکند، مسئولیتپذیر باشد، کار در خانواده را تحمل بکند، و زمینه را برای شکلگیری یک خانه آباد و آرمانی و صمیمی فراهم بکند.
ما روایاتی که در آن شش اصل قبلی و در این اصل و در اصول آینده ذکر میکنیم از منابعی مثل وسایل الشیعه و کتب اربعه و کتابهای اهل سنت نقل میکنیم و خدمت دوستان طلبه عرض میکنیم که مجموعه این روایات در کتاب «موسوعه معارف الکتاب و السنه» جلد دو جمعآوری شده است، اگر کسی بخواهد عمده روایاتی را که ما در این بحثها عرض میکنیم ملاحظه بکند در این کتاب شریف میتواند ببیند.[4]
در خصوص کار در خانه شاید در منابع شیعه و سنی بیش از ده، پانزده روایت در این اصل داشته باشیم.
مسئولیتپذیری، دل به زندگی خانوادگی دادن و کار در خانه را یک عنصر الهی دانستن در روایات ما آمده است.
در روایتی که شیعه و سنی از پیامبر خدا نقل کردهاند و شاید این روایت مستفیض باشد که پیامبر خدا فرمود: بهترین شما بهترین شما برای خانواده خود است[5] و بعد پیامبر اکرم محمد مصطفی صلیالله علیه و آله وسلم فرمودند: و انا خیرکم لاهلی. این جمله بسیار مهمی است، این یک تابلوی نورانی در مباحث خانوادگی است، میفرماید: من بهترین شما برای خانه و خانواده خود هستم. پیامبر خدا همان پیامبری که در کمتر از ده سال در هشتاد جنگ و غزوه و سریه شرکت کرد و لحظهای عمر شریف او از تلاش برای خدا و جهاد در راه خدا خالی نبود، در خانه یک مرد تمام عیار بود.
آنچه در سیره پیامبر اکرم از مسئولیتپذیری در خانواده، کار در خانه و دل دادن به روابط خانوادگی آمده است واقعاً خیرهکننده است. آن پیامبری که وظیفه هدایت بشر را داشت و باآنهمه مشکلات دستوپنجه نرم میکرد، میفرماید: من بهترین شما برای خانواده خود هستم.
در روایتی دیگر میفرماید: نزدیکترین شما در روز قیامت به من کسی است که بهترین افراد برای خانواده خود باشد.[6] خانه را مهم بشمارد همسر و اعضای خانواده را پاره تن خویش بداند، از هر آنچه که میتواند برای آرامش و سعادت آنها هزینه بکند. این یکی از تابلوهای نورانی در آموزههای دینی ما به شمار میرود.
این بحث را به فضل الهی در خطبه دیگر پی خواهیم گرفت و خواهیم دید که در دهها روایت چقدر تأکید شده است که در خانه کار بکنید، ایثار بکنید، برای رضای خدا زیر بار مسئولیت بروید، مبادا اینطور باشد که مرد بگوید این کارها به من ربطی ندارد، زن نیز چنین بگوید، که از این بیمسئولیتی گریز از یکدیگر آغاز میشود و پایان آن فروریزی ارکان خانواده است.
بنابراین اصل هفتم همکاری و همیاری زن و مرد در اداره خانه و فرزندان است. این اصل مهم مورد تأکید منابع دینی ماست و برای این مسئولیتپذیری خواهیم دید که چه ثوابها و تأکیداتی در روایات آمده است.
دعا
خداوندا تو را به اولیای بزرگوارت سوگند میدهیم خانههای ما را خانههای نور و ایمان و هدایت الهی قرار بده؛
آسیبهای خانوادگی را از جامعه ما دور بدار؛
شرایط ازدواج و تشکیل خانوادههای ایمانی و آسمانی را برای نسل جوان ما فراهم بیاور؛
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسمالله الرحمن الرحیم
إِنَّا أَعْطَیناک الْکوْثَر (1) فَصَلِّ لِرَبِّک وَ انْحَر (2) إِنَّ شانِئَک هُوَ الْأَبْتَر (3)[7]
صدق الله العلی العظیم
خطبه دوم |
|
توافق هسته ای |
حمد و ثنا
بسمالله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین و صلیالله علی سیدنا و نبینا و حبیب قلوبنا و طبیب نفوسنا ابی القاسم المصطفی محمد و علی علی امیرالمؤمنین و علی الصدیقة الطاهره فاطمة الزهرا و علی الحسن و الحسین سیدی شباب اهل الجنة اللهم صلّ و سلّم و زد و بارک علی أئمة المسلمین علی بن الحسین و محمد بن علی و جعفر بن محمد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمد بن علی و علی بن محمد و الحسن بن علی و الخلف القائم المنتظر (عج) صلواتک علیهم اجمعین
السلام علیک یا بنت ولی الله، السلام علیک یا آخت ولی الله، السلام علیک یا عمة ولی الله، السلام علیک یا بنت موسی بن جعفر و رحمة الله و برکاته
توصیه به تقوا
بسمالله الرحمن الرحیم
«یا أَیهَا الَّذینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ کونُوا مَعَ الصَّادِقین»[8]
عباد الله اوصیکم و نفسی بتقوی الله؛
همه شما نماز گذاران و خودم را به کسب تقوا و پرهیزگاری توصیه میکنم.
پیشوای پارسایان و امیر مؤمنان در نامه خود به امام حسن مجتبی سلامالله علیهما مثلی در رابطه با مؤمنان و پارسایان و کافران و ناصالحان زدهاند، ایشان میفرمایند: داستان مؤمنان و کسانی که حقیقت دنیا را شناختهاند داستان یک کاروان مسافرتی است که در یک سرزمین ناخوشایندی اقامت دارند و ناخوشی سرزمین را شناختهاند و بار را بستهاند تا به سمت یک منزلگاه خوب حرکت کنند. مؤمنان و پارسایان کسانی هستند که حقیقت دنیا را شناختهاند و این دنیا را منزلگاه قرار ندادهاند. اینجا را جای عبور قرار دادهاند، هدف انسانهای مؤمن یک منزلگاه الهی و افق روشن الهی است که آن را دنبال میکنند. مؤمنان و پارسایان دل به این تمتعات دنیا نبستهاند. چشمها را به افقهای بلندی دوختهاند. تلاش آنها این است که از این عالم بهدرستی عبور کنند و اسیر مطامع و شهوات دنیا نشوند این وصف انسانها مؤمن و صالح است.
در نقطه مقابل کسانی هستند که دل به این چندروزه عالم سپردهاند و غرق در این لجنزار شدهاند.[9]
انسان مؤمن با چشم تیزبین و بصیر و با عمق دید خود میداند که باید رفت، همه این عالم را وسیلهای برای پرواز قرار داد، اینجا جای پرواز و پر کشیدن به آسمان است این حقیقت تقوا است.
حقیقت تقوا شناخت این عالم و دل نبستن به این عالم است و تمام امکانات خویش را برای پرواز به آن عالم ملکوت اعلی بسیج کردن است.
خدایا به ما توفیق رسیدن به این نگاه آسمانی و ایمانی عنایت بفرما و همه ما را از پارسایان و متقیان قرار بده.
مناسبتها
مناسبتها را فهرستوار خدمت شما یادآوری میکنم:
1- اظهار همدردی با شهدای ایران و سایر کشورهای مسلمان
یاد شهدای انقلاب، شهدای دفاع مقدس، شهدای مقاومت اسلامی، شهدای یمن و عراق و سوریه و لبنان و شهدای اخیر در عراق و شهید اخیری که همین روزها تشییع خواهد شد را گرامی میداریم. همینطور یاد شهدای عملیات مرصاد را که سرداران بزرگ ما در آخرین روزهای دفاع مقدس در برابر یک توطئه بزرگ و پیچیدهای ایستادند و شهیدان بزرگی تقدیم کردند.
یاد همه این شهیدان را گرامی میداریم و به ساحت مقدس آنها صلواتی بر محمد و آل محمد تقدیم میکنیم.
2- بزرگداشت یاد و خاطره آیتاللهالعظمی بروجردی (ره)
همچنین یاد علما، مراجع گذشته و امامجمعههایی که به لقای خدا رفتهاند، بهویژه مرحوم آیتالله مشکینی رضوانالله تعالی علیه و همینطور یاد مرجع عالیقدر مرحوم آیتاللهالعظمی بروجردی که پنجاه و ششمین سالگرد ارتحال ایشان است را گرامی میداریم و به ساحت مقدس این ذوی الحقوق خودمان تقدیم میکنیم صلوات دیگری بر محمد و آل محمد.
3- بزرگداشت اولین نماز جمعه بعد از انقلاب اسلامی در تهران
پنجم مرداد یادآور اقامه اولین نماز جمعه بعد از انقلاب اسلامی در تهران و به دنبال آن در بسیاری از شهرهای دیگر کشور ماست. البته جایگاهی مثل قم این افتخار را دارد که هیچگاه مشعل نماز جمعه در آن خاموش نبوده است و همیشه بزرگان و عالمان بزرگ ما در این شهر و در این پایگاه بزرگ علم و اجتهاد اقامه نماز جمعه میکردند.
اما در پرتو انقلاب اسلامی نماز جمعه یک جان جدید و روح تازهای پیدا کرد. نماز جمعه پایگاه عبادت و سیاست و جایگاه حماسهآفرینی و رشد معرفتی جامعه ماست. نماز جمعه در پرتو انقلاب اسلامی و گفتمان امام جان تازهای گرفت و شبکه نماز جمعه در سراسر کشور شبکهای آسمانی و منظومهای قرآنی وایمانی شد. این شبکه، شبکه مقدسی است. این پایگاه و این جایگاه و این تریبون، تریبونی است که هم به ولایت و امامت تکیه زده است و هم در خدمت مردم و بلندگوی قلبهای مردم بوده و باید باشد.
نماز جمعه فریضه عبادی بسیار مهم و ممتازی است. حضور بزرگان از مراجع و علما و فضلا در نماز جمعه نشاندهنده اهتمام حوزه به این جایگاه مقدس و نورانی است و این شبکه گسترده در بخشها و شهرها و استانها و مناطق گوناگون کشور ما نشاندهنده یک عزم استوار دینی و قرآنی ملت بزرگ ماست. این ملت ما این شبکه بزرگ را اداره کرده است. نماز جمعه کارکردهای گوناگون اجتماعی و سیاسی و عبادی و معرفتی دارد که باید ستادهای نماز جمعه و خطبای نماز جمعه و شما شرکتکنندگان بزرگوار نمازهای جمعه در احیا و بازسازی و تکامل آن همت بگمارید.
احیای نماز جمعه با نام مراجع و بزرگان ما و با نام مرحوم آیتالله طالقانی رحمتالله علیه گرهخورده است. امیدواریم این مشعل همواره فروزانتر و بیش از گذشته در خدمت به ارتقای معنوی و اخلاقی و رشد سیاسی و اجتماعی جامعه و نسل جوان ما قرار بگیرد.
پایگاه نماز جمعه باید پایگاهی باشد که جوانان ما در آن حضور چشمگیر و نقش فعال داشته باشند و در پرتو نماز جمعه افقهای نو معنوی به روی مردم گشوده شود.
4- محکوم کردن تخریب قبور بقیع
موضوع دیگر سالگرد تخریب قبور بقیع و ضریح امامان بزرگوار بقیع است که یادآور یک حرکت ضد فرهنگی از یک گروه منحرف در جامعه اسلامی است که بقیع را تخریب کرد.
همان فکر انحرافی که جریان تکفیر را در عالم رشد داد. همان فکر انحرافی که الآن در یمن آنقدر جنایت به بار میآورد. امت اسلامی باید این جریان انحرافی را در درون خویش بشناسد و تلاش بکند که این جریان انحرافی را از درون جامعه خود دور کند.
ما همه اعلام انزجار میکنیم از این فکر و طرح انحرافی که اینهمه مصیبت فرهنگی و اجتماعی و سیاسی به بار آورده و همچنان در حال تولید خشونت در جهان اسلام و تفرقه در جهان اسلام است که نمونهای از آن فاجعه یمن است و امروز همه دنیا و مجامع بینالمللی چشم خود را بر جنایات ددمنشانه در یمن بستهاند. این نتیجه این فکر انحرافی است که امیدواریم ملت و امت اسلامی بتواند بر آن غالب بشود.
5- تکریم روز کارآفرینی و آموزشهای فنی و حرفهای
مقوله کارآفرینی و آموزشهای فنی و حرفهای که در چند سازمان در کشور ما دنبال میشود که آموزش و پروش باید آن را دنبال بکند بسیار مهم است. یکی از اشکالات نسل امروز ما این است که احیاناً اهل کار و تلاش نیست، مهارت لازم برای اداره زندگی و شوق لازم برای تولید کار را ندارد.
لازمه زندگی سالم این است که روح کارآفرینی و تلاش و مجاهدت در نسل جوان ما باشد و آموزشهای فنی و حرفهای باید در خدمت این جریان قرار بگیرد.
6- توافق هستهای با 5+1
نکته اخیر برنامه اقدام مشترک ایران و 5+1 به یک نقطهای رسیده است که البته این نقطه باید با تصویب در مجلس شورای اسلامی به پایان برسد و ما ضمن آنکه زحمات و خدمات تیم مذاکرهکننده و تلاشهایی که انجام دادند و در برابر قدرتهای بزرگ و پنجه در پنجه شیطانهای بزرگ عالم افکندند میستاییم و تقدیر و تشکر میکنیم اما چند نکته را همه ما باید متذکر باشیم:
1. تلاش مذاکرهکنندگان و پیشرفتهایی که در این برجام به دست آمده است محصول و مستند به علل گوناگونی است که فهرستوار عرض میکنم:
الف. عظمت و مقاومت و تحمل ملت بزرگ ما؛
ب. پیشرفتهای علمی و فناوری و شهدای هستهای ما؛
ج. پیشرفتهای نظامی و فناوریهای نظامی و دفاعی ما؛
د. جبهه مقاومت و حضور قوی سپاه و ارتش ما، و جبهه مقاومت در جهان اسلام؛
ه. و وابسته است به هوشمندی و درایت رهبر بزرگ و فرزانه انقلاب اسلامی.
ملت و دولت ما میدانند که این اقتدار ملی و ایمانی و رهبری حکیمانه پشتوانه فتوحاتی است که در این حرکت به دست آمده است.
2. دنیا و آمریکاییها این را بدانند که آمدن ایران پای میز مذاکره و گفتگو با تقاضای شما بود و ما نیز به احترام افکار عمومی جهان و برای اطمینان جهانیان و صلح جهانی اقدام به این کار کردیم. فکر نکنید تحریم و تحمیل شما میتواند ما را به عقب براند. این خیال را از ذهن خودتان دور بکنید. این گفتگوهای بین کنگره و جنگهایی که بین خودتان است اینها چندان برای ما مهم نیست. این را بدانید ملت بزرگ ایران بر سر آرمانهای خود معامله نمیکند و به خاطر سختی از آرمانهای خود عقب نخواهد نشست.
3. برجام و قطعنامه شورای امنیت با هم تفاوتهایی دارد، اگر اشکالاتی در برجام باشد در مراکز قانونی ما بررسی میشود، وزارت خارجه ما اعلام کرده است و ملت ما هم اعلام میکند که ما اضافه بر آنچه را که شما در قطعنامه آوردهاید هرگز قبول نداریم، ما هرگز اجازه محدودسازی موشکها و تسهیلات دفاعیمان را به شما نخواهیم داد، ما هرگز روابطمان را از جبهه مقاومت قطع نخواهیم کرد، ما همچنان دوستان انقلابیمان را در همه جای جهان مورد توجه قرار خواهیم داد و از آرمان و مبارزه با ظلم و ستم و غصب و اشغال و استکبار در جهان عقب نخواهیم نشست.
مطمئن باشید که راه آینده ما این است که بخشی از آنها در بیانیه وزارت خارجه نیز آمده است و حتماً دولت و ملت ما بر سر این اصول استوار خواهد ماند.
4. بعد از مذاکرات هم متانت و وقار ملت، وحدت و انسجام آنها و پیروی از رهبری اصول مهمی است که نباید لحظهای از آنها غفلت کنیم. اگر پای ما در این موارد بلنگد دشمنان هرگز به ما رحم نخواهند کرد. اینان همان کسانی هستند که یک سانتریفیوژ را تحمل نمیکردند، اینان همان کسانی هستند که عزت ما را نمیخواهند، اینان همانهایی هستند که پیشرفت ما را نمیخواهند.
ما تا اینجا آمدهایم، اما راه درازی در پیش داریم، بیدار و هوشیار در کنار هم قرار بگیریم، آگاه و بصیر باشیم و هوشمندانه عمل بکنیم.
5. در اقتصاد ما هم اگر گشایشی پیدا شود ـ که البته به عهدهای اینان چندان اعتمادی نیست ـ نباید اقتصادی متکی بر نفت و دور از اندیشه مقاومت باشد. در این زمینه به فضل خدا در خطبههای دیگر صحبت خواهیم کرد.
7. تقدیر از استاندار پیشین و خوشامدگویی به استاندار جدید
من در پایان از استاندار پیشین و زحمات ایشان تشکر میکنم و خدمت استاندار جدید عرض خوشامد و تبریک دارم و امیدوارم که تلاش همه مسئولین در استان و کشور این باشد که این پایگاه قم که نقشی فرا استانی و فراملی دارد و انوار قم در عالم متلعلع است مورد توجه بیشتر قرار بگیرد و این نیازمند به همکاری و تلاش و انسجام درونی مسئولین استان و توجه نظام به قم دارد.
قم برای قم نیست، قم برای ایران است، قم برای جهان است، قم پایگاه علم و ایمان است. این جایگاه نیاز به توجهی بیش از وضع موجود دارد که برای همه مسئولان آرزوی توفیق در این مسیر را داریم.
دعا
نسالکم اللهم و ندعوک بسمک العظیم الاعظم الاعز الاجل الاکرم یا الله با الله یا الله
اللهم ارزقنا توفیق الطاعه و بعد المعصیه و صدق النیه و عرفان الحرمه؛
اللهم انصر الاسلام و اهله و اخذل الکفر و اهله؛
خدایا دلهای ما را به انوار ایمان و معرفت خود روشن بفرما؛
گامهای ما را در راه خودت استوار بدار؛
خطرها و آسیبها را از ملت و جامعه ما دور بدار؛
اموات و درگذشتگان ما، درگذشتگان از این جمع، شهدای اسلام، شهدای مقاومت، شهدای اخیر و شهیدان عملیات مرصاد و روح بلند امام امت را با اولیای خودت محشور بفرما؛
خدایا گناهان ما را ببخش؛
توبه ما را بپذیر؛
سلام و درود ما را به محضر مولایمان حضرت ولیعصر ابلاغ بفرما؛
خدمت گذاران به اسلام، مقام معظم رهبری مؤید و منصور بدار؛
مریضان، جانبازان، مریضان موردنظر را شفای عاجل عنایت بفرما؛
گرفتاری گرفتاران را مرتفع بفرما؛
در فرج نورانی امام زمان تعجیل بفرما.
بسمالله الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ (1) اللَّهُ الصَّمَدُ (2) لَمْ یلِدْ وَ لَمْ یولَدْ (3) وَ لَمْ یکن لَّهُ کفُوًا أَحَدُ (4)
صدق الله العلی العظیم
والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته
[1]ـ سوره حشر (59) آیه 18
[2]ـ نهجالبلاغة (مؤسسةنهجالبلاغة)، ص 239، خطبه 195
[3]ـ سوره بقره (2) آیه 197
[4]ـ محمد محمدی ری شهری، موسوعه معاف الکتاب و السنه، ده جلد، قم، دارالحدیث، 1432 ق- 2011 م.
[5]ـ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص خَیرُکمْ خَیرُکمْ لِأَهْلِهِ وَ أَنَا خَیرُکمْ لِأَهْلِی. (منلایحضرهالفقیه، ج 3، ص 555)
[6]ـ قَالَ امیر المومنین ع قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: أَقْرَبُکمْ مِنِّی مَجْلِساً یوْمَ الْقِیامَةِ أَحْسَنُکمْ خُلُقاً وَ خَیرُکمْ لِأَهْلِهِ. (بحارالانوار، ج 68، ص 387)
[7]ـ سوره کوثر (108)
[8]ـ سوره بقره (2) آیه 119
[9]ـ إِنَّمَا مَثَلُ مَنْ خَبَرَ الدُّنْیا کمَثَلِ قَوْمٍ سَفْرٍ- نبأ بِهِمْ مَنْزِلٌ جَدِیبٌ- فَأَمُّوا مَنْزِلًا خَصِیباً وَ جَنَاباً مَرِیعاً- فَاحْتَمَلُوا وَعْثَاءَ الطَّرِیقِ وَ فِرَاقَ الصَّدِیقِ- وَ خُشُونَةَ السَّفَرِ وَ جُشُوبَةَ المَطْعَمِ- لِیأْتُوا سَعَةَ دَارِهِمْ وَ مَنْزِلَ قَرَارِهِمْ- فَلَیسَ یجِدُونَ لِشَیءٍ مِنْ ذَلِک أَلَماً- وَ لَا یرَوْنَ نَفَقَةً فِیهِ مَغْرَماً- وَ لَا شَیءَ أَحَبُّ إِلَیهِمْ مِمَّا قَرَّبَهُمْ مِنْ مَنْزِلِهِمْ- وَ أَدْنَاهُمْ مِنْ مَحَلَّتِهِمْ- وَ مَثَلُ مَنِ اغْتَرَّ بِهَا کمَثَلِ قَوْمٍ کانُوا بِمَنْزِلٍ خَصِیبٍ- فَنَبَا بِهِمْ إِلَی مَنْزِلٍ جَدِیبٍ- فَلَیسَ شَیءٌ أَکرَهَ إِلَیهِمْ وَ لَا أَفْظَعَ عِنْدَهُمْ- مِنْ مُفَارَقَةِ مَا کانُوا فِیهِ- إِلَی مَا یهْجُمُونَ عَلَیهِ وَ یصِیرُونَ إِلَیهِ. «نهج البلاغه (صبحی صالح)، ص 397، نامه 31»
