مؤلف: استاد علیرضا اعرافی
محقق: احمد شهامت
ناظر: علی حسینپناه
حجم: 80 صفحه
میزان پیشرفت: اتمام یافته
معرفی کوتاه
وظایف والدین در تعلیم قرآن به فرزندان و حدود و شرایط آن، مسائلي است که نوشتار حاضر با روش استنادي و تحليلي درصدد پاسخ به آن است.
با بررسی ادله می توان گفت که آموزش قرآن به فرزندان، مستحبِ مولویِ عینیِ نفسیِ توصلیِ تعیینی است. این حکم علاوه بر تعلیم الفاظ، شامل آموزش مفاد و تفاسیر قرآن نیز میشود.
معرفی مفصل
قرآن کریم محور اصلی هدایتگری در اسلام است. از اینرو، تعلیم قرآن به سایرین، بهویژه کودکان، مورد تأکید پیشوایان دین بوده است. در فضای عمومی جامعه، این امر متولیانی دارد، اما در فضای خانواده، چه کسی باید عهدهدار تعلیم قرآن به بچهها باشد؟ وظایف والدین در تعلیم قرآن به فرزندان و حدود و شرایط آن، مسائلي است که نوشتار حاضر با روش استنادي و تحليلي (با تأکيد بر روششناسي استنباطي و فقهي) درصدد پاسخ به آن است. در این مسیر، پس از استناد به ادلهی عامّی که شامل مسئلهی تحقیق حاضر است و همچنین ادلهی خاصّه، میتوان گفت که هر یک از والدین مسئولیتی ویژه بهعنوان مستحب مؤکّد و مضاعف دارند که قرآن را به فرزندانشان آموزش دهند. آموزش قرآن به فرزندان از حیث ابعاد، مستحبِ مولویِ عینیِ نفسیِ توصلیِ تعیینی است. این حکم علاوه بر تعلیم الفاظ، شامل آموزش مفاد و تفاسیر قرآن نیز میشود. البته این استحباب، در مورد «تعلیم الفاظ قرآن بهاندازه واجبات نماز» به وجوب مبدّل میگردد. مناسب است تعلیم قرآن قبل از همهی آموزشها آغاز گردد و آن هنگامی است که کودک به «سن تمییز» میرسد.